Because I don’t know what’s the title of it. Simple. Lol.

Hey hey whoa! HAHAHA.

It’s been 11:07pm and pinilit ko talagang magtumblr at alam mo naman. Engganyo thing.

And it’s been month(s) again na nakapagtumblr ako. Hindi naman ako babalik at babalik dito kung hindi naman ako crazy. Kaya alam mo na kung bakit nagttype ako dito. :p

Anyway. This past few weeks, masyadong madami akong ginagawa kaya kagabi ko lang narealize na ang baliw ko then madaming ni-reveal sakin si Lord about everything. I have this goal kasi (actually last week ko pa ‘to iniisip then I think it’s a good idea) so I came up na magising ng maaga as early as I can. Last week kasi alternate ang tulog ko. Umuwi ako ng Sunday galing church. Then balik ako ng monday because we had a drama workshop, then we slept (me, Kuya John, Keith and Beyb) at Dwight’s house (open pa ang deal so Dwight padin :p). We got up early by 6am kasi may swimming ang youth. Masaya and Tuesday. And sinamahan namin si Dwight sa NAIA for his parents arrival and some kwentuhan stuffs between something bothering in my heart. But now, it’s okay (thanks to them. :D) after nun, tinamad na ako umuwi. Naki-tulog uli ako kena Keith pero I need to wake up early para makauwi kasi biglaan lang ang overnight ko. My sleep was so good. Feeling ko yun palang yung matino kong tulog for the past 2 weeks. I woke up by 9am then naka-alis ako by 10am at nakauwi by 12noon. Wednesday was nice too kasi sabbath day. Kulit kulit lang dito sa bahay. By Thursday, umalis uli ako for practice ng Everything Skit sa Freedom day and for SWC. Hassle day din pero masaya and hirap mag-internalize ng character. Then ayun nanaman. Naki-tulog uli ako kena Keith (medyo makapal na mukha ko nakaka-ilang tulog na ako. Sorry bepu. Hahaha) then may practice uli kami ng 10am kinabukasan. Naka-uwi na ako sa bahay ng 7pm. Tapos larga nanaman kinabukasan. Freedom Day! And it was great you know. The skit was nice and all of the program was good. God is so great kasi He’s happy that 30 lives have been saved that day. Praise God talaga :) after nun, naki-tulog nanaman ako kena Bepu (sorry talaga. lol, hindi ko na nga namalayan buong linggo pala akong nakatulog sa kanila. As in ngayon ko lang narealize) kasi maaga kami for SWC kinabukasan. Na-late ng gising kasi late na natulog. Na-late. Sinipon ng maige sa church then umuwi na ako.

Monday (kahapon). Super sabbath day. Nasobrahan naman ako sa tulog. Kaya nabangag ako ngayong Tuesday. Nakatulog na ako siguro mga 5am something kasi hirap na hirap ako. At gumising naman ako ng mga around 8am kasi I need to wake up para magskype kami nina Deng and Pearl. Nakakatuwa at nakakamiss sila ng bongga. Hindi maubusan ng kwento and motivation nadin kasi sinasanay ko na yung sarili ko to wake up early. And sana magawa ko na talaga siya.

Bukas pupunta akong school for my COR and I noticed nito lang na bukas nadin pala ang enrollment. So shoot me. Akala ko on Friday pa. Wala naman akong magagawa. Pero that’s okay. No problemo.

Ayun lang. Even na nandito lang ako sa bahay, tinatry ko padin makipagsocialize sa ibang tao thru FB, twitter, text, BBM and other stuffs kasi kailangan ko din silang kamustahin. :) Hindi lang ako ng ako. People need God, and si God naghahanap yan ng instrumento paano niya ba mapapakita sa isang anak Niya paano Siya nagccare. Sa totoo lang that’s my struggle and frustrated ako na hindi ko minsan nagagawa ng maayos ang lahat ng bagay.

To simply say to my best friend na everything will be fine, just smile okay. To have a conversation to my old friends even to my old special friends. Na kamustahin yung masiyahin mong kaibigan. Na kamustahin mo yung kaibigan mo na kahit naiinis ka sa mga GM niya, gusto mo padin siyang intindihin. Na tanungin ang tatay mo na bakit ayaw mo kami pansinin ni Mama. Na bakit wala ng pera. Na bakit hindi ako makatulog ng maayos. Na bakit ang gulo ng kwarto ko. Na bakit hindi ko pa sila narereplyan. Na hindi ko pa nasasagot at tawag ni Havane.

6th day of everything right? Madaming plano si God. Hintay lang Ja ha.

A BIG SMILE. :D

After kong magpatay ng oras simula kaninang tanghali, may narealize ako.

Realization: I’m crazy today. Even my stomach agreed.

Wala lang. Totoo pala talaga. Hay. (Hahahaha. 3am na.)

Smile dude.

Hi?

Hahahahahahahaha. Kabaliwan to.